Het aantal zelfdodingen onder jongeren tot 30 jaar stijgt, meldt het 113 Fonds. In 2014 waren er 212 zelfdodingen onder tieners en twintigers. Tien jaar later waren dat er 299, blijkt uit cijfers van het CBS.
In die periode is het aantal jongeren ook gegroeid, maar naar verhouding minder dan het aantal suïcides, zegt Renske Gilissen, bijzonder hoogleraar suïcidepreventie. "Het schommelt, maar over de jaren heen zie je het aantal zelfdodingen toenemen. We horen natuurlijk vaker dat het mentaal niet goed gaat met jongeren, maar dit is wel echt de slechtste uitkomst."
Suïcidepreventiefonds 113 begint daarom vandaag de campagne Lessen voor het leven. Doel hiervan is het aantal zelfdodingen onder jongeren te verminderen en het gesprek over mentale gezondheid te stimuleren.
113
Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand? Praten erover helpt en kan anoniem via de chat op www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.
Mannen overlijden vaker door zelfdoding dan vrouwen. Toch gebeurt het juist bij jonge vrouwen steeds vaker, zegt Gilissen. Ook neemt volgens haar bij vrouwen het aantal gevallen van zelfbeschadiging toe.
Het is volgens Gilissen moeilijk om één oorzaak van de toename aan te wijzen. Om meer grip te krijgen op de redenen voor suïcide, interviewt 113 sinds een aantal jaar zo veel mogelijk nabestaanden. Deze interviews en vragenlijsten worden opgenomen in een databank.
Uit deze gesprekken valt op dat veel jongeren die overleden door zelfdoding vroegtijdige schoolverlaters waren. Daarnaast zijn er bij mannen en vrouwen verschillende patronen te herkennen.
Vrouwen zaten vaak al in een zorgtraject voorafgaand aan de zelfdoding. "Soms hadden ze al eerder pogingen gedaan", zegt Gilissen.
Bij mannen komt zelfdoding daarentegen vaak schijnbaar uit het niets. "Verder zie je bij deze groep andere problemen zoals autisme en verslavingen."
'In de knoop'
Ook bij Leroy Hofland kwam zijn zelfdoding in 2007 onverwachts. Zijn zus Cindy van Hamond (44) weet nog goed dat hij haar de avond van tevoren troostte. Haar relatie was net uit, en hij zei op weg naar zijn slaapkamer: 'Niet huilen, het komt allemaal goed.'"
De volgende ochtend hoorde Cindy haar moeder schreeuwen. "Het ging door merg en been." Met een bonzend hart ging Cindy naar het trapgat, waar ze haar moeder hoorde huilen. "Ik bevroor en heb 112 gebeld."
"Mijn broertje zat in de knoop", zegt ze nu. "Hij leidde twee levens. Ik wist wel dat hij foute vriendjes had, maar niet dat hij zo erg in de knoop zat dat hij geen uitweg meer zag. Hij had ook twee vriendinnetjes tegelijk, dat wisten ze niet van elkaar. Hij heeft zich klem gelogen."
Het overlijden van Leroy heeft Cindy's leven blijvend beïnvloed. "Mijn levensmissie is het doorbreken van het taboe op mentale gezondheidsproblemen."
Inmiddels is ze docent op een mbo-school in Tilburg, waar ze mentale gezondheid bespreekbaar maakt. Komende maanden zijn er gastlessen over dit thema, met een festival in juni als afsluiting. "We zien dat er onder jongeren veel mentale gezondheidsproblemen zijn. Het zou mooi zijn als we die laatste stap voor zijn."
'Stel die vraag'
Om suïcides te voorkomen, is het belangrijk dat zo veel mogelijk mensen weten hoe ze een gesprek moeten voeren over gedachten aan zelfdoding, zegt klinisch psycholoog Maryke Geerdink. "Zorg dat je comfortabel bent met het stellen van die ene vraag: 'Zijn er wel eens momenten dat je denkt: het zou beter zijn als ik er niet meer ben?'"
Als mensen zeggen te denken over zelfdoding, is het volgens Geerdink belangrijk om te luisteren. "Soms hebben mensen de neiging om te zeggen: 'Nee, stop, zo moet je niet denken.' Maar laat mensen gewoon vertellen." Daarna kun je volgens haar vragen wat diegene nu nodig heeft, of wat zou helpen.
"De hele maatschappij heeft hierin een rol", zegt Geerdink over het voorkomen van zelfdodingen. Het is volgens haar bijvoorbeeld ook belangrijk om te letten op mensen met schulden, mensen die hun baan verliezen of vroegtijdige schoolverlaters. "Het werkt alleen als iedereen actie onderneemt."